|دوازده|

به اعتقاد من ، باور میان عده ای کثیری -که چه بسا خودم هم جزوشان هستم-کم است ."باور" نه باورِ دینی،نه باورِ ضد دینی،نه باور ملی و نه هیچ باور خاصِ دیگری.سخن من از "باور" است در معنای عام و کلی . هر باوری که بشود به آن چنگ زد .هر باوری که به هنگامِ هر کاری ، تحلیلگرِ خودکارِ قلب و مغزمان باشد .که اگر به ناگهان کسی بی هوا پرسید : چرا این شلوارِ عجیب را تنت کرده ای ، بی آنکه گستاخانه جمله ی بی پایه ی " چون دوست دارم " را بکار ببریم، بتوانیم از عقیده ای حرف بزنیم که آن شلوار هم مصداق همان عقیده باشد . عقیده ای راسخ ، محکم و بی سانسور. عده ای هستند ، نه تنها هیچ سنخیتی با من و تمام ابعاد وجودی زندگی ام ندارند ، بلکه شاید درست خلاف جریانی که من شنا می کنم شنا کنند . اما بخاطر همین باورشان - که می شود از چند فرسخی فهمید چقدر خودکار اما دقیق است -دوستشان دارم .